Idriz Zogaj sprak tijdens TEDxGoteborg in oktober 2012 over hoe hij een memory atleet werd. De manier waarop hij vertelde maakte dat het simpel lijkt, maar is dat wel zo?

Idriz was 25 jaar oud en klaar met zijn studie. Hij wilde bedenken wat hij met de rest van zijn leven zou gaan doen. Reizen, communiceren, contact maken met andere mensen, andere talen leren? Er is veel om uit te kiezen. Als hij een taal zou leren, dan wilde hij dat thuis doen én door te praten met mensen. Hij had zich voorgenomen om niet weer naar school te gaan. Zijn idee was om eerst woorden en zinnen te leren voordat hij de volgende stap zou nemen. Hij gebruikte hierbij een memoryboek. Het ging over technieken om zaken te onderhouden en had ook een aantal oefeningen. In het boek stonden ook de memory wedstrijden vernoemd. Dat sprak hem aan en maakte dat hij zelf ging leren, kijken hoe hij alles snel kon onthouden. Dat maakte dat Idriz op zijn 27e jaar naar de wereld-memory games ging. Hij heeft 5 jaar die titel verdedigd en vastgehouden.

De techniek die Idriz gebruikt werkt met plaatjes: met bijzondere associaties maak je er een grappig verhaal van. En daar knoop je het volgende verhaaltje en plaatje aan vast. Je probeert zo veel mogelijk bijzondere associaties te maken. Volgens Idriz help je je hersenen om lol te hebben, door op de taak te focussen. Je helpt het brein om te herinneren, dat vindt het brein prettig en belangrijk.

Zijn argumenten daarvoor zijn dat hersenen 3% van ons gewicht vormen, maar totaal zo’n 20% van de energie gebruikt die we binnenkrijgen

Idriz beweert dat door de technieken te kennen, studenten beter kunnen studeren. Hij vindt dat ze niet weten hoe te studeren en doen te weinig aan goede breintraining. Ze vertrouwen het brein niet, gaan extra studeren en hebben stress waarmee ze zichzelf teveel belasten en in de vicieuze cirkel terecht komen.

Zou het echt zo simpel zijn? Een boekje kopen over breintraining en je wordt een goede student?

Gerelateerde blogs

Laat een reactie achter