Het is herfst en dus weer tijd voor de uitkomsten van de periodieke benchmarks, onderzoeken en thema-overzichten. Voor wie met de talentenbril naar dit soort lijstjes kijkt, is de Agility index van Atos wel een aardige. Ook dit jaar gingen de onderzoekers namens de index bij 420 bedrijven langs de deur met de vraag: ‘Hoe wendbaar is úw organisatie?’. Vanzelfsprekend gaat het dan om klanten, leveranciers en processen. Maar gelukkig ontbreekt ook de mens niet in de index.

Slechts beperkt wendbaar

Wendbaarheid zegt iets over de mate waarin een organisatie zich kan aanpassen aan een veranderende omgeving. De helft van de ondervraagde bedrijven vindt zich zelf min of meer wendbaar. Er zijn twee verrassende uitkomsten. De eerste is dat ‘(…) Nederlandse bedrijven wendbaarheid vooral zoeken in flexibilisering van het personeelsbestand’. Wanneer het gaat over de aansluiting met klanten en leveranciers is men al veel minder wendbaar. De focus ligt op de bestaande, vaak krimpende, klantenkring en het zo goedkoop mogelijk inkopen bij leveranciers. Aansluiten bij veranderende vraagpatronen en de innovatiekracht van leveranciers vindt men blijkbaar lastig. Deze bevindingen zeggen dus iets over de mate waarin men kan op- of afschalen als de vraag uit de markt achterblijft. Maar op het aansluiten op de belevingswereld van anderen valt duidelijk nog wat te winnen.

Geen beroep op medewerkers

Deze conclusie sluit aan op de tweede opvallende bevinding. ‘(…) Relatief weinig organisaties ondernemen actie om te onderzoeken wat de wensen en voorkeuren van de eigen werknemers zijn’. Met andere woorden: minder wendbare organisaties vinden het lastig om met mensen ‘even te zitten’ en te vragen wat zíj willen, wat zíj kunnen bieden, kunnen bijdragen en wanneer zíj de samenwerking prettig vinden.

‘Opvallend in het onderzoek is ook dat de afgelopen jaren weinig aandacht is besteed aan verbetervoorstellen vanuit de eigen medewerkers: bijna geen enkele organisatie wist een nieuw product te noemen dat voortkwam uit een goed idee van een medewerker, ruim de helft wist zelfs geen enkele vernieuwing te noemen die te danken is aan het eigen personeel.’

De kijk op medewerkers

Het lijkt er op dat het ontbreken van aandacht voor de ander organisaties beperkt in hun wendbaarheid. Gelukkig valt ieder najaar ook de HR Benchmark van Raet op de mat. We kunnen dus ook zien hoe organisaties kijken naar de mens achter de medewerker. De benchmark van afgelopen jaar is weliswaar in de maak, maar wie de getallen bekijkt uit de vorige uitgave ontdekt een leuk verband. TNS NIPO becijfert op basis van circa 480 respondenten dat het grootse deel van de bevraagde bedrijven wel wíl werven op en investeren in talent, maar blíjft selecteren op functie-eisen en blijft sleutelen aan de minder goede kanten van de medewerkers. Ondanks dat zij weten dat het inzetten op en van talent de sleutel is voor een wendbare organisatie…

Verbinden van lijstjes en onderzoeken

Jammer dat Reat en Atos hun cijfers los van elkaar etaleren en ons niet een fraai voorbeeld geven van hoe samen op te trekken. Natuurlijk, het is herfst en het seizoen waarin de mijmer en filosofische bespiegeling op de loer liggen. Zelf durf ik er wel wat op in te zetten dat organisaties die de slag weten te maken van ‘functienorm’ naar ‘talent gedreven’ veel wendbaarder worden. Als je als organisatie de stap maakt van ‘Pas je in de functie?’ naar ‘Wat kun je met jou talent?’, dat het dan nog maar een kleine stap is naar het stellen van deze vraag aan klanten en leveranciers.

Wellicht ziet Atos volgend jaar een reuze piek in het aantal wendbare organisaties. Raet ontdekt in de herfst van 2015 dat bedrijven ineens werven op talent. Ik ben benieuwd wie van hen het verband legt.

Gerelateerde blogs

Laat een reactie achter